Vanmorgen werd ik attent gemaakt op een volstrekt verkeerde weergave van de commissievergadering. Naast het feit dat de raad helemaal niet gezegd heeft dat het plan overnieuw moet, maar wel meer informatie wilde, was er geen sprake van een goedkeuring voor de verplaatsing van de volkstuinen. Sterker nog de raad bij heeft monde van Herman Oomen gevraagd om een onderzoek naar meerdere mogelijkheden en die gekregen. De raad heeft wel een goed debat gevoerd over de kwaliteit, de vermindering van het aantal woningen door het laten zitten van de volkstuinen. Dat groepen voor hun eigen belang komen pleiten is hun goed recht, maar acht uitgangen of twee lijkt me niet echt een wezenlijk probleem,. Als wethouder en raad moet je staan voor het totale belang en ik moet zeggen dat ik de raad daarin voorbeeldig vond. Ook de raad was doordrongen van het feit dat de gemeente slechts een van de partners is en dus moet dealen met de andere partners. Partners die op dit moment ook niet in hun geld zwemmen.
Maar dat een stevige discussie die uitmond in nadere vragen afgedaan wordt met, het plan moet overnieuw getuigt van onjuiste berichtgeving. En dat vind ik kwalijk.
Zaanstad wint eerste Forward Award. Collega Linnekamp heeft de eerste Forward Award in ontvangst genomen. De gemeente Zaanstad kreeg de prijs voor haar inzet tijdens de Week van de Vooruitgang en de structurele investeringen in duurzaam vervoer, zo luidt het juryrapport. De Forward Award is een initiatief van de organisatoren van de Week van de Vooruitgang en is dit jaar voor het eerst uitgereikt. Het is plezierig om zo in het zonnetje gezet te worden. Een felicitatie naar mijn collega, die door zijn niet aflatende ijver en beleid duurzaamheid onder de aandacht brengt is op zijn plaats. De tweede kampioen die ik vanavond mag feliciteren is Lesley Zut. Hij is afgelopen vrijdag Wereldkampioen karate geworden op het WJK in Marokko. Hij versloeg de Europees Kampioen Garin uit Frankrijk. Lesley versloeg een tegenstander uit Saudie Arabië, Oostenrijk, Kroatië, Brazilië. Namens u allen heb ik hem gefeliciteerd met deze overwinning. Als beloning heeft hij van de sponsoren een vespascooter gekregen. Of dat nu goed is voor zijn conditie weet ik niet. Hij was er in ieder geval erg blij mee en verrast dat zoveel mensen hem kwamen feliciteren.
Vandaag is het kunstgrasveld van SVA officieel door Daphne Koster en de schrijver van deze column geopend met een druk op de confettiautomaat.
De E/D van SVA nam het op tegen de D2 van AZ. Over de uitslag zullen we het niet hebben, maar de pupillen hebben in ieder geval een keer in hun voetbalcarrière tegen AZ gespeeld. En misschien overkomt dat een enkeling nog wel vaker. Daphne die haar voetballeven bij SVA begon, ging met vele kinderen op de foto. Leuk dat zij haar roots niet vergeten is. De wedstrijd na de opening van SVA 1- PSCK 1 eindigde in 2-2. Een leuke wedstrijd om te zien.
Nu vierden ze niet alleen het feest van het kunstgras, maar ook het feit dat de club zelf veel heeft geïnvesteerd in het terrein. En tenslotte is het feestje ook ter ere van al die vrijwilligers die zich uitermate hebben ingespannen, denk ik zo maar. Terwijl ik dit schrijf vieren ze in Assendelft nog steeds feest. En daarmee bewijzen ze opnieuw dat een sportclub belangrijke sociale functie heeft.
Vrijdag 13 november gaf Soli Deo Gloria een jubileumconcert met Margriet Eshuijs in het Zaantheater. Volgens mijn zoon, die ook nog een blauwe maandag bij Soli trombone heeft gespeeld ( en al zeg ik het zelf niet onverdienstelijk) was het een prachtige avond. Herman Oomen vertelde niet anders. Ik heb dus wat gemist. Het is me nog niet gegeven om op twee plaatsen tegelijk te zijn en een snelle verplaatsing zat er die avond ook niet in. Het was trouwens de eerste keer dat ik op de Hogeschool in Zwolle kwam en het was de eerste keer in de geschiedenis van de Vereniging Vu- Windesheim dat de ledenraad daar vergaderde. Windesheim een Hogeschool die nu ook een vestiging krijgt in Almere. De Hogeschool van Amsterdam trekt zich terug en Windesheim gaat het avontuur aan. Een waagstuk, maar de moeite van het proberen waard. Nu het kabinet, de provincie Flevoland, Almere, Lelystad mede flink in de buidel hebben getast kan er gestart worden. De lezing van de rector magnificus over het onderzoek aan de VU was interessant, zo ook de lezing over de psychiatrie. Naast de huishoudelijke zaken, hebben we weer met elkaar van gedachten gewisseld over de betekenis van de vereniging als klankbord in en van de samenleving. Een boeiende zaak, mede door de grote betrokkenheid van alle aanwezige leden.
Door een probleem met mijn computer, is dit bericht pas nu geplaatst.
Om de algemene beschouwingen te verlevendigen had de raad bedacht dat na een toespraak van iedere fractievoorzitter, er gedebatteerd mocht worden over de inbreng. Het was een waagstuk. Niet ieder was meteen enthousiast, maar ik denk dat de meeste raads- en collegeleden en zeker de toeschouwers het een geslaagde opzet hebben gevonden. De raadsleden waren in staat elkaar de nieren te proeven. Dat leverde leuke of verhelderende discussies op. En niet te vergeten hilarische momenten. Zo heeft het CDA opnieuw aandacht gevraagd voor het alcoholbeleid en het aanpakken van de coffeeshops in de stad. Ook deed het CDA een voorstel om te bezien of Inverdan als project niet kleiner gemaakt kan worden. Niet om de boel, de boel te laten, maar om te zorgen dat het behapbaar wordt. De ontwikkeling van het hele gebied moet op den duur plaatsvinden, maar het verkleinen van dit programma, als dat financieel kan, zou wel eens een oplossing kunnen zijn voor de voortgang. Aan het einde van zijn toespraak reikte Piet van Tellingen, voor wie het de laatste begrotingsbehandeling was, een beker uit aan het college, omdat zo zei hij:”als verzet tegen de neiging van Zaankanters hun bestuurders op de bestuurlijke schroothoop van de Zaanse geschiedenis te deponeren, wil ik nu een wisselbeker overhandigen aan het college van B&W. Zij hebben in goede harmonie, in grote continuïteit met het verleden, Zaanstad verder geholpen”.
Gistermiddag is het fietspad van de Genieweg officieel geopend. Het gaat om een oost -west verbinding, of west –oost zo u wilt. Voordat we bij de genieweg kwamen, zijn er bij de Buitenlanden door kinderen bomen geplant. Dat leverde natuurlijk commentaar op, omdat niet iedere natuurliefhebber gediend is van bomen in het open landschap. De Buitenlanden is het deel van Beverwijk dat gister aan het Recreatieschap Uitgeester- Alkmaardermeer is overgedragen. Mijn aanwezigheid was tweeledig. Zaanstad wordt door de wethouder recreatie vertegenwoordigd in het RAUM. En wat de genieweg betreft daar hebben we lantaarnpalen geplaatst die op wind- en zonneenergie werken. Nou ja werken, volgens omwonenden is het nog niet ideaal. Kinderziektes zullen we het maar noemen. Als deze wijze van verlichting wel slaagt, dan kunnen we ook elders van de natuurlijke energie gebruik maken. En dat helpt mee bij het streven om in 2020 klimaat neutraal te zijn als gemeente.
Op de foto wethouder Linnekamp, gedeputeerde Meerhof en schrijver van deze column
Die komische thriller werd gisteravond in de Kwaker opgevoerd door Herleving. Gelukkig was het maar een toneelstuk, want anders waren er niet veel Westzaners overgebleven. De een na de ander legde namelijk het loodje. Ik moet zeggen dat het een boeiende voorstelling was. Voor de pauze vond ik het beter dan daarna. Maar dat lag meer aan de tekst dan aan de spelers. Al met al een leuke voorstelling van deze amateurvereniging. En gezien de grote opkomst valt het optreden in de smaak. Na de voorstelling mocht ik Martin van t’ Veer voor zijn 50 jaar lang lidmaatschap en inzet een gouden speld op spelden. Een wel verdiende beloning die de jubilaris in dank aanvaardde. Het was een gezellig avondje uit. En dan te bedenken dat we voor het eerst op de nieuwe stoelen van de Kwaker hebben gezeten. Dat zal er vast ook een beetje toe bijgedragen hebben.
Een van de zondagbladen had mij vragen voorgelegd en een van de die vragen luidde, wat voor wens heeft u. Daarop heb ik geantwoord, ik zou graag een keer achter de schermen van een theater kijken. Want je ziet wel een voorstelling, maar van wat daaraan vooraf gaat daar heb je geen weet. Nou dat was niet tegen dovemans oren gezegd. De directeur van het Zaantheater nodigde me direct uit. Dus ben ik gistermiddag bij het opbouwen van de voorstelling van Tineke Schouten aanwezig geweest. Daar trof ik een aantal medewerkers van het Zaantheater aan en een even grote groep medewerkers van Tineke Schouten. Dat blijkt overigens een ongeschreven wet te zijn in de theaterwereld. Mensen die zonder veel woorden een uur of vier als team met elkaar werkten. Zonder veel woorden slaat dan op het automatisme waarmee men elkaar aanvoelde en aanvulde, want men sprak met mij het honderd uit over hun mooie vak. Theatertechnicus is inderdaad een bijzonder vak. Een vak dat ook hoge eigen stelt aan de mensen. Ik zal u niet vermoeien met de vaktermen als pootjes, fries en weet ik wat niet meer. Inrichting, belichting en geluid het vraagt om zorgvuldig handelen. Ik ben tot in de nok van het theater geweest om spots te stellen. Ontdekte daar dat iedere kleur en kleurstelling een getal heeft. En dat je met die kleuren verschil kunt maken ook als het gaat om het versterken of afzwakken van de huidskleur. De productie van Tineke Schouten heeft eigen geluidsapparatuur, eigen spots mee, maar dat ze zelfs een eigen wasmachine en droger mee nemen ( in het Zaantheater zijn deze aanwezig) had ik me nooit gerealiseerd. Tot slot mocht ik de avondvoorstelling meemaken. Zien wat het verschil is als je weet hebt van het werk dat is verricht. Ik heb inderdaad met andere ogen gekeken. En het leukste vond ik dat Tineke Schouten alle medewerkers bij name noemde, juist ook diegene die achter de schermen werken. Ze noemde haar medewerkers een geweldig team. Dat heb ik ervaren, het zelfde geldt voor het team van het Zaantheater. Maar Piet de Koning steekt dat ook nooit onder stoelen of banken. Bedankt voor de uitnodiging, ik heb genoten en veel gelee
rd
Vanmorgen is in B&W het beleidsplan Zwerfaval aangenomen. Een plan dat beoogt om burgers op hun verantwoordelijkheid te wijzen als het gaat om een schone straat en vooral het groen. En die verantwoordelijkheid houdt natuurlijk in dat mensen actie ondernemen. Soms gaat dat als het ware vanzelf. Zo zijn er in Krommenie bij de Grote en de Kleine Beer al bewoners die regelmatig het groen van zwerfvuil reinigen. Want vooral in het groen blijft veel vuil zitten. Op ander plekken proberen we mensen zo ver te krijgen dat ze gaan inzien dat de openbare ruimte van hen is. En je dus niet mag verwachten dat de gemeente als enige de rommel wel opruimt. Samen er voor zorgen dat de stad schoner wordt en of dat nu komt door mensen die zichzelf organiseren of doordat ze via een heel formele weg zich verbinden aan de acties die wij starten, zal me een zorg wezen. Hoe het ook gaat, we gaan voor schoon groen en een schone straat.
Zwerfaval is iets anders dan afvaldumping. Dumping kan wel voor zwerfafval zorgen.
Vanmorgen hebben wij in onze kerkelijke gemeenschap met velen de klimaatbelofte getekend. Daarin beloven we een klimaatverandering tegen te gaan. Door heel eenvoudige dingen te doen of te laten. De handtekeningen worden aan de minister president in december aangeboden. Als teken van goede wil en als oproep aan de wereldleiders om eveneens een rechtvaardig verdrag te sluiten in Kopenhagen. Bewustwording en zien wat anderen doen. Dat was eveneens een rode draad op de bijeenkomst afgelopen vrijdag onder de titel Duurzaam aan de Zaan. Want ook een gemeente kan nog zo veel willen en stimuleren, maar kan het nooit alleen. En hoeft dat ook niet alleen te doen, want er zijn al vele initiatieven. Daar weet van hebben en zien hoe samen optrekken tot versterking leidt is een belangrijke voorwaarde om tot een klimaatneutrale stad te komen in 2020.
